yalnızlık hiç incitti mi seni?
kırdı mı oyuncaklarını, arkadaslarını, aşklarını teker teker?
ve bir adam
arkasına bakmadan yürür gider
özgürlüğüne.
yalnızlık hiç öptü mü kalbinden?
sevdiğinin dokunamadığı yerlere dokundu mu?
ve bir kadın
ileri bakarak kaçar geçmişinden
geleceğine.
yalnızlık hiç terketti mi seni?
babanın çocuğunu ölüme terkedişi gibi, iki eli kanda olsa bile, acıttı mı?
asla...
ve bir sevgili
terkeder görmeden
küçücük kızın onu seven
bakışlarını
aşkından titreyen ufak ellerini.
onu trenlerin arkasından el sallamaya mahkum ederek
gider...
sen hiç yalnız kaldın mı?
tek başına boğularak küçük kızların masumiyetlerinde yıkandın mı?
sevgilim; ağla hadi ben giderken
arındır beni bu dünyanın kirinden!
sonra beni yalnızlıkla başbaşa bırak
seni onunla aldatıyorum
affına sığınarak...
üzgünüm, o bana daha sadık.
onunla kaç gece birlikte ağladık..
senleyse
senleyse hep sandık...
Yorum yap